Uw kind praten over de eiceldonatie: ja of nee?

Eiceldonatie: wel of niet vertellen? Vraagt u zich af of u uw familie, vrienden en toekomstige kind moet vertellen over de eiceldonatie? Dan is dit artikel voor u!

Voor de ene patiënt is het makkelijker dan voor de andere om open te vertellen dat haar kind ter wereld is gekomen met behulp van eiceldonatie.

Het is natuurlijk een zeer persoonlijke beslissing om voor eiceldonatie te kiezen en elke patiënt gaat hier anders mee om. De meningen over eiceldonatie zijn verdeeld en alleen u bepaalt of en zo ja, wanneer en aan wie u hierover wilt vertellen.

Waarom over eiceldonatie beginnen?

Mensen die zonder medische ingrepen hun kinderen hebben gekregen, hoeven niet na te denken over de vraag of zij de manier waarop hun kinderen ter wereld kwamen moeten benoemen. Iedereen gaat er voetstoots van uit dat de moeder een genetische én bloedband heeft met haar kind, en dat de partner wanneer die van het mannelijke geslacht is, de biologische vader van het kind is.

Mensen die hun kinderen met behulp van eiceldonatie kregen vragen zich echter regelmatig af, wat ze hierover aan wie moeten vertellen.

Er zijn verschillende mensen die u mogelijk wilt vertellen over de eiceldonatie:

  • het kind zelf
  • directe familieleden
  • niet-directe familieleden
  • persoonlijke vrienden
  • minder persoonlijke vrienden, kennissen en buren
  • collega’s en zakelijke contacten
  • medische behandelaars
  • overheden en instanties (bijvoorbeeld de burgerlijke stand)

Wij zien het bij AVA-Peter als onze taak om onze patiënten van alle informatie te voorzien die nodig is om dit onderwerp goed te kunnen overdenken. 

Mogelijk besluit u om alleen bepaalde mensen hierover te vertellen, en niet iedereen. Wij geloven dat u de middelen in handen moet krijgen om zelf te kunnen bepalen welke keuzes u hierin maakt.

Heeft u twijfels of u uw kind hierover moet vertellen?

Ontvang gratis advies!

Vraagt u zich af of uw kind moet vertellen over zijn of haar conceptie door middel van eiceldonatie?

De belangrijkste vraag is of u uw kind wel of niet wilt vertellen dat het een “eiceldonor-kind” is. Kinderen krijgen met behulp van eiceldonatie is meestal niet het ideale scenario, maar het heeft zeker ook positieve kanten. In tegenstelling tot een hoop kinderen die op natuurlijke wijze ter wereld zijn gekomen, kunnen kinderen die zijn geboren met behulp van eiceldonatie er zeker van zijn dat zij heel erg gewenst waren. De kinderwens van deze ouders is altijd heel groot en vaak hebben zij grote obstakels moeten overwinnen voor zij eindelijk ouders werden. Kinderen die geboren zijn met behulp van eiceldonatie worden over het algemeen gekoesterd, omgeven met liefde en in hun jeugd enorm ondersteund door hun ouders. Daarom ontwikkelen zij zich zowel lichamelijk als geestelijk meestal goed en zijn zij goed in staat om sociale relaties aan te gaan. Zij kunnen kortom, meestal het beste uit het leven halen.

De meeste professionals en fertiliteitscentra adviseren om naar het kind toe vanaf het begin open en eerlijk te zijn over zijn of haar ontstaan. Door dit gegeven op een normale en positieve manier te brengen, begrijpt het kind dat de ouders enorm hun best hebben moeten doen om hem of haar te krijgen en dat het daarom zo enorm geliefd is. Met de tijd kan dan steeds meer informatie aan het kind worden gegeven, passend bij de ontwikkelingsfase van het kind. Er zijn ook (voorlees)boeken die u kunt gebruiken om uit te leggen op welke bijzondere manier het kind ter wereld is gekomen.

Vraagt u zich af hoe en wanneer het kind te vertellen over de eiceldonatie?

Ontvang gratis advies!

Het kan natuurlijk zo zijn dat u het kind liever niet wilt vertellen over de eiceldonatie om redenen die voor u belangrijk zijn. Misschien bent u bang dat uw kind onzeker en verward wordt wanneer u het verteld dat de moeder niet de genetische moeder is, of dat het kind de eiceldonor wil gaan zoeken. Het kan ook zijn dat u niemand, ook niet uw familie en vrienden, verteld heeft over de eiceldonatie en dat u hen dat nu ook niet meer wilt vertellen. Ten slotte kan het voorkomen van lastige vragen of onhandige opmerkingen aan het adres van u of uw kind over wie de ‘echte’ moeder is, ook een reden zijn om de eiceldonatie voor uzelf te houden.

Moet u andere mensen vertellen over de eiceldonatie?

Moet u andere mensen vertellen over de eiceldonatie? Sommige patiënten bespreken de eiceldonatie alleen met hun partner, sommigen besluiten alleen een deel van hun omgeving erover te vertellen en anderen voelen zich vrij om het onderwerp met iedereen te bespreken. Mensen zijn tegenwoordig een stuk opener over het onderwerp infertiliteit, vooral ook omdat het bewustzijn hierover groeiende is. In dagbladen en magazines verschijnen regelmatig artikelen over infertiliteit en eiceldonatie en deze regelmatige publiciteit zorgt ervoor dat mensen steeds meer begrip hebben voor het onderwerp. Maar ieder mens is anders en ieder moet voor zichzelf bedenken wat de beste strategie is.

Om u hiermee op weg te helpen, vindt u hieronder een aantal redenen die mensen noemen voor het wel of niet vertellen. Deze lijst is opgesteld op basis van uitgebreid onderzoek in de afgelopen 20 jaar.

Redenen om wel open te zijn over de eiceldonatie:

  • De eicelontvangers voelen geen schaamte over de eiceldonatie.
  • Ze hebben behoefte aan ondersteuning van familie en vrienden.
  • De familie en vrienden waren al op de hoogte van de fertiliteitsproblemen.
  • Ze willen geen geheimen hebben voor familie.
  • Ze willen niet dat het kind er per ongeluk erachter komt dat het ter wereld kwam met behulp van eiceldonatie.
  • Ze willen hun kind duidelijk maken dat het heel erg gewenst was.
  • Ze geloven dat het kind het recht had om te weten over zijn of haar conceptie.
  • Ze willen het kind laten weten dat het niet het risico loopt om een genetische aandoening te erven van de ouders.
  • Het niet geven van accurate informatie over de herkomst van het kind zou gevolgen kunnen hebben voor een behandeling of de gezondheid van het kind.

Redenen om niet open te zijn over de eiceldonatie:

  • Angst om niet begrepen of geaccepteerd te worden door de omgeving.
  • De overtuiging dat infertiliteit vooral een persoonlijke zaak is.
  • Schaamte of verdriet over de noodzaak van de eiceldonatie.
  • Vragen willen vermijden over wie de ‘echte’ moeder is.
  • Het welzijn van het kind (voorkomen dat het ‘anders’ wordt behandeld dan anderen).
  • Religieuze of cultuurspecifieke redenen (vanwege beperkte acceptatie binnen de eigen groep).
  • De wens om de eiceldonatie en alles wat daaraan voorafging te vergeten.

Vragen over wel of niet vertellen aan andere mensen?

Ontvang gratis advies!

Wat vinden deskundigen?

Wat vinden deskundigen? De ethische commissie van de ‘American Society for Reproductive Medicine’ (ASRM) is een sterk voorstander van openheid naar kinderen over dat zij ter wereld kwamen met behulp van eiceldonatie. De ethische commissie van de ‘American Society for Reproductive Medicine’ (ASRM) is een sterk voorstander van openheid naar kinderen over dat zij ter wereld kwamen met behulp van eiceldonatie. De commissie is ook van mening dat het voor het kind daarnaast goed is om informatie te krijgen over niet-identificerende kenmerken van de donor. Verder wordt ook geadviseerd om, wanneer alle betrokken partijen het hiermee eens zijn, het kind ook persoonlijke informatie over de donor te geven. De commissie erkent dat deze beslissing uitermate persoonlijk is en dat die helemaal in handen ligt van de ouder(s) (Ethische Commissie ASRM, 2004).

De ethische en juridische werkgroep van de van de European Society for Human Reproduction (ESHRE) stelt hierin een tweesporenbeleid voor waarbij de eiceldonor twee mogelijkheden heeft: deelnemen als niet-anonieme en benaderbare eiceldonor, of als compleet anonieme en niet benaderbare eiceldonor. De ontvanger van een donoreicel kan hierbij ook kiezen tussen deze twee groepen eiceldonoren. Op deze manier worden bij het kiezen van een eiceldonor zowel de wensen van de donor als die van de ontvanger meegenomen (ethische en juridische werkgroep van de ESHRE, 2002). De mate van toepasbaarheid van deze methode is afhankelijk van de wetgeving in het betreffende land.

In sommige landen is anonieme donatie niet (meer) toegestaan. Dit betekent dat kinderen die met behulp van donormateriaal geboren zijn, toegang krijgen tot persoonlijke informatie over hun sperma- of eiceldonor wanneer zij een bepaalde leeftijd hebben bereikt. Deze methode werkt uitsluitend wanneer kinderen weten dat ze op deze manier ter wereld zijn gekomen. In de meeste landen ligt de verantwoordelijkheid om het kind hierover te vertellen bij de ouder(s), waarbij sommige experts aangeven dat het de voorkeur heeft om het kind te vertellen over de sperma- of eiceldonatie wanneer het een bepaalde leeftijd heeft bereikt. De meeste kinderen die op zoek gaan naar informatie over hun donor doen dat voornamelijk uit nieuwsgierigheid over de herkomst van bepaalde uiterlijke kenmerken of eigenschappen en niet om een lange termijn relatie met hun donor op te bouwen, zo blijkt uit een vragenlijst afgenomen in het Verenigd Koninkrijk (Howe et al., 2000).

Wij zijn de enige eiceldonatiekliniek in Europa waarbij u de mogelijkheid heeft om zelf te bepalen wat u aan uw toekomstige kind wilt vertellen over de eiceldonor, natuurlijk mits u hebt besloten om dit te willen vertellen, op het voor u meest geschikte moment. Elke eiceldonor heeft een motivatiebrief geschreven voor u en uw kind waarin zij uitlegt wat haar persoonlijke motivatie en redenen waren om eiceldonor te worden. Al onze eiceldonoren hebben eigen kinderen en weten dus hoe waardevol het is om een kind te hebben en moeder te worden. Neem contact met ons op zodat wij u inloggegevens kunnen sturen voor onze eiceldonor-database. Hier kunt u onze eiceldonoren leren kennen, lezen over hun leven, opleiding, familie, hobby’s en interesses, en foto’s van hen bekijken. Wanneer u moeder wordt met behulp van eiceldonatie dan kunt u al deze informatie bewaren, zodat u het later, wanneer u besluit uw kind te vertellen over de eiceldonor, kunt gebruiken. 

Wilt u toegang tot onze eiceldonor-database?

Registreer nu!

 

Voorstanders van openheid gaan er vanuit dat ieder mens geïnteresseerd is in, en het recht heeft om te weten over zijn of haar biologische herkomst, omdat het een belangrijke rol speelt in de persoonlijke ontwikkeling. Voorstanders claimen ook dat openheid over de eiceldonatie een essentieel onderdeel is van een open en eerlijke relatie met kinderen. Openheid over de eiceldonatie voorkomt daarnaast dat er geheimen zijn binnen een familie, wat spanningen kan veroorzaken tussen familieleden die er wel en die er niet van op de hoogte zijn gebracht. Tenslotte voorkomt openheid naar het kind in de vroege jeugd ook het risico dat het per ongeluk achter de eiceldonatie komt wanneer het bijvoorbeeld een familieruzie hierover onbedoeld meemaakt. Helaas is dit veel geadopteerde kinderen overkomen, met als gevolg veel verwarring en verdriet over het feit dat hen niet eerder de waarheid was verteld. De boosheid over deze geheimhouding en het geschonden vertrouwen kan een veel grotere emotionele impact hebben dan wanneer zij eerder hierover wel eerder waren ingelicht.

Aan de andere kant geeft het verzwijgen van de eiceldonatie ouders de mogelijkheid om hun infertiliteit geheim te houden, wanneer zij dat om welke reden ook wenselijk achten. Dat kan zijn omdat zij bang zijn dat het kind de niet-genetische ouder zal afwijzen of omdat zij bang zijn voor afkeurende reacties van andere familieleden, bijvoorbeeld bij culturen waarin sperma- en eiceldonatie nog niet geaccepteerd zijn. Zelfs in sociale kringen waarbinnen eiceldonatie wel geaccepteerd wordt, kunnen mensen het gevoel hebben dat zij en/of hun kind anders benaderd wordent of dat er op hen neergekeken wordt. Wanneer de informatie over de eiceldonatie eenmaal openbaar is gemaakt, is tenslotte niet meer te controleren wie hiervan wel en niet op de hoogte is. 

Rusland is een vrij conservatief land wat betreft familierelaties. Veel van onze Russische patiënten houden de informatie over de eiceldonatie dan ook helemaal voor zichzelf. Wij hanteren in onze kliniek een strikt privacybeleid met betrekking tot onze patiënten en al hun medische data.

Overeenkomsten en verschillen tussen eiceldonatie en adoptie

Bij eiceldonatie is de vader de genetische ouder van het kind en de moeder een niet-genetische ouder, maar wel de biologische ouder van het kind. Bij adoptie zijn beide ouders de sociale ouders van het kind, maar zij zijn beide niet de genetische of biologische ouder van het kind! Een geadopteerd kind wordt onderdeel van een gezin als al (deels) ontwikkeld individu. Omdat het niet opgroeit bij de biologische familie kan bij het geadopteerde kind de behoefte ontstaan om informatie te krijgen over de biologische achtergrond. Afhankelijk van de (mogelijk traumatische) omstandigheden waaronder het kind geadopteerd is, kan psychotherapie nodig zijn om te leren omgaan met de eventuele gevolgen daarvan.

In het geval van eiceldonatie wordt het kind vanaf het begin gevoed door het lichaam van de toekomstige moeder en is het al vanaf de zwangerschap een dierbaar lid van de familie.

Vindt u het prettig uw situatie met ons te bespreken en te horen hoe wij u kunnen helpen?

Vraag een gratis consult aan!

Pay one — get two embryo transfers!

Having questions? Ask our doctors now!

A blog by Tone Bråten family counsellor

A blog — to help you on your journey to become parents!

Our patients tell their stories



  • Willeke and Mario from Netherlands come to AVA-Peter for egg donation treatment… Enjoy this touching and sincere documentary by Jorien van Nes
    We guarantee you a baby this spring!